تا به پيشگاه پروردگار رويد . » محمد بن اسحاق گويد : وقتى پيمبر در عرفه توقف كرد ، كوهى را كه بر آن ايستاده بود موقف ناميد و همه عرفه موقف است ، و صبحگاه مزدلفه كه بر قزح ايستاده بود گفت : « اينجا موقف است » و همه مزدلفه موقت است و چون در قربانگاه قربانى كرد ، گفت : « اينجا قربانگاه است » و همه منى قربانگاه است . پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم حج خويش به سر برد و مناسك را به كسان نشان داد و واجبات حج را در موقفها با رمى جمره و طواف كعبه تعليم داد و معلوم داشت كه چه چيزها در اثناى حج حلال است و چه چيزها حرام است و اين حج وداع بود و حج بلاغ بود كه پيمبر پس از آن حج نكرد . ابو جعفر گويد : غزوه ها كه پيمبر در آن شركت داشت بيست و شش بود و به قولى بيست و هفت بود . آنكه بيست و شش گويد ، غزوهء خيبر و غزوهء وادى القرى را كه از خيبر رفت يكى مىكند ، زيرا پس از فراغت از خيبر به منزل خويش باز نيامد و از همانجا سوى وادى القرى رفت و اين را يك غزا به حساب آوردند . و آنكه بيست و هفت گويد خيبر را غزوه اى و وادى القرى را غزوهء ديگر به شمار آورده كه يكى بيشتر مىشود . ابن اسحاق گويد : همهء غزوه هاى پيمبر كه خود او رفت بيست و شش بود ، نخستين غزاى وى سوى ودان بود كه آن را غزوهء ابوا گويند . پس از آن غزوهء لواط سوى رضوى به درهء ينبع بود . پس از آن غزوهء بدر نخستين بود كه به طلب كرز بن جابر فهرى رفت . پس از آن غزوهء بدر بزرگ بود كه بزرگان و سران قريش كشته شدند و بسيار كس اسير شد . پس از آن غزوهء بنى سليم بود كه تا كدر رفت ، كدر نام يكى از چاههاى بنى - سليم بود .